Omdat er twee verschillende afvalbronnen zijn, zijn er ook twee verschillende verhalen. Het begint met Feiko die de afvalbakken van hun partnerfietsenwinkels plundert alsof het een goudmijn is, en Julie die langs brouwerijen gaat om emmers met kroonkurken op te halen die de afgelopen weken zijn overgebleven. Terug in de Blauwe Loods worden banden opengesneden, binnenstebuiten gekeerd en vervolgens – wacht even – maandenlang ‘gerijpt’ als een soort verfijnde wijnstok, voordat ze worden gewassen, geschrobd en tot riemen gevormd. Ondertussen maakt Julie de kroonkurken al schoon en slaat ze in ritmische uitbarstingen die door de werkplaats galmen plat, waarbij ze deze glimmende restjes langzaam omtovert tot prachtige creaties met karakter.